- Sezon 2008-09
| Bıçak Kemiğe Dayandı..! |
|
|
| >> Çağlar Yıldız | |
| Çarşamba, 08 Mart 2006 | |
 Site işlerinin ve okulun yoğunluğundan dolayı malesef güzide takımımız hakkında düzenli olarak yazı yazamıyorum ancak ara sıra boş kaldığım zamanlarda şimdi yaptığım gibi birşeyler karalamayı ve yaklaşık olarak ayda bir falan yazı yazmayı düşünüyorum, söz vermiyorum. Neyse uzatmayalım...
Pek karşılanamayan beklentiler Sezon başında herkesin minimum beklentisi play-off'a girebilmekti sıra gözetmeksizin. Ancak bu yoldaki rakiplerin çokluğu ve güçleri işimizi daha zor kılıyordu. Sezon başladı, bir ilginçlik söz konusuydu. Play-off yolundaki rakiplerimizden en önemlileri maç kaybediyordu sürekli ve işimizin daha da kolaylaşması(!) gerekiyordu. Ama biz önümüze gelen birçok fırsatı teptik, savunmayı ve takım ruhunu biraz olsun kuvvetlendirmiştik belki ama bu sefer başımıza daha büyük bir bela sarılmıştı: istikrarsızlık!  Onca rakibimizin yavaş yavaş toparlanmaya başlasa da başlardan itibaren alt sıralarda çok vakit harcamasını bir türlü lehimize çeviremedik, ilerleyemedik. Bir ara iyi oynamaya başladık, "Kobe Show" başladı (Kobe'ye olan eleştriler vardı ama şimdikinden daha mutluyduk belki de), kazanıyorduk ve tam o sırada akıllara 6. sıradan play-off muhabbeti yerleşti. Ancak takım öyle ilginçti ki play-off'a son sıralardan girmek hatta işi son maçlara bırakmak için elinden geleni yapıyordu. En kritik maçlarda ligin dibine demir atmış takımlara boyun eğdik, 5-10 maçlık mağlubiyet serisi yakalayan takımlara yardım eli uzatarak şanssızlıklarını kırmalarına destek çıktık. Ama Miami gibi bir şampiyonluk adayını madara ettik, şu anın Batı 3.'sü Denver'ı 2 kez yendik, bizden çok üstlerde olan Memphis'ten rahat bir galibiyet aldık ve dahası... Fakat bu dengesizliğin üzerinde beklenen "üst sıralardan play-off" hadisesi devam ediyor... Bu şekilde biraz zor gibi gözüküyor malesef!Takım sezon başından beri bir gıdım yol ilerleyemedi, hiçbir istatistiğini hiçbir yönünü geliştiremedi. Hatta Kobe olmasaydı şu an olduğumuz yerden çok uzaklarda, New York'la mücadele içerisinde olabilirdik. Sacramento, Houston, Golden State gibi sezon başında play-off'a girmesi kesin gözüyle bakılan takımlar hayal kırıklığı yaratmış ve aşağılarda kalmışken biz hala 8'den play-off'a girmek için yırtınıyoruz. Demek onlar beklenen düzeyde olsalardı şimdiden havlu atacaktık. Neden bunları değerlendiremedik? Üstelik ligin belki de en yetenekli oyuncusuna (hem de bu sezon her zamankinden daha yararlı ve arkadaşlarına sürekli birşeyler katmaya çalışan bir adam), tarihe adını yazdırmış ve bu işi en iyi bilen koçlardan birine sahipken. "Takıma takviye ve GM muhabbeti"ne hiç girmeden değerlendirince (ki hiç girmek istemiyorum, girince iyi olmuyor) her şekilde olmamız gereken yerin çok altındayız. Takım sakinleri Kobe -Allah'ın bir lütfu- Bryant ile ilgili zaten bahsedecek çok fazla birşey yoktur sanırım. Alışılageldik skor yeteneklerini bu sezon 1-2 gömlek yukarı çekti ve hala 35 küsürlük sayı ortalamarında seyrediyor. Bu sezon "one man show" izletti birçok kez. Bunların iki tanesini abarttı sanki biraz! Ama sadece skor değil istediği zaman takımı oynatarak ve tüm istatistiklerini geliştirerek oyunun her yönüne çok rahat katkı yapabileceğini gösterdi, uygulamalı bir şekilde...  Triangle hücum sistemimizin bel kemiği, takımın gizli oyun kurucusu, ribaund canavarı, miss match-up yapma konusunda uzmanlaşmış, 2. skor opsiyonumuz, all-around oyuncumuz Lamar Odom ise tek kelimeyle istikrarsızlık abidesi! Bir maç 15 sayı, 12 ribaund 9 asist -süperstar istatistiği- yapıp ertesi maç 7 sayı, 5 ribaundla maç bitirme potansiyeline sahip. Ne yapacağı hiçbir zaman belli değil, ne "bu şutu sokar" ne de "bu maçta şöyle oynar" diyemiyoruz. Elinde bu kadar güzel bir şans varken ve saçmalamadığı sürece şut kullanma konusunda hiçbir çekincesi olmaması gereken bir ortamda nasıl böyle oluyor, anlamak güç.Mihm ve Smush'ı aynı kesede değerlendirmek istiyorum. İkisi de çok gayretli ve birşeyler yapma çabasındalar ancak kapasiteleri de çok geniş değil. Mihm pota altı skoruna katkı yapıyor ama çok çabuk faul alarak devamlılık sağlayamadığı için pek yararlı olamıyor. Smush ise tam anlamıyla mahalle topçusu, oyun görüşü yok denecek kadar az. Sadece atlet ve top çalma konusunda hevesli, zaten bu da onun savunma konusundaki en büyük eksiğinin doğmasına sebep oluyor... Kwame, iyi niyetli olduğunu savunma gayretiyle gösteriyor ama hücumda sıfır! Son zamanlarda savunmada da aksıyor, kendini pek geliştiremiyor. Cook'un da şut atmaktan başka yaptığı iş yok, onu da zaten düzenli olarak çok iyi yaptığı söylenemez. Uzun ama kısa oynuyor... Bynum ve Turiaf son zamanlarda pek süre alamıyorlar. Turiaf bir maçta müthiş bir oyunla 11 sayı atmıştı sonra rotasyondan çıkarıldı ilginç bir şekilde. Bekliyoruz... Ne durumdayız? Yolun sonu neresi..?  Gelelim şu anki durumumuza! Hala kimse "play-off'a kesin gireriz" diyemiyor, hatta birçoğumuz play-off dışı kalacağımızı düşünüyor. Bana kalırsa ise biz 8'den, Sacramento 7'den play-off yapacağız ve Hornets dışarıda kalacak. Kobe bu takıma evinde play-off maçı izletmemek için elinden geleni yapıyor ve yapmaya devam edecek. Ancak Hornets'in formunu yükseltmesi sonucunda ise kimsenin düşünmek bile istemeyeceği şeylerle karşı karşıya kalmak zorunda olabiliriz. Ben bu yazıyı karalarken an itibariyle 32-30 ile Batı 8.'siyiz ve play-off rotasında çok kritik bir noktadayız. En yakın takipçilerimiz olan Sacramento ve Utah ensemizde (hatta daha da ötesi). Ama şöyle de bir durum var ki 7. Hornets ile aramızda birşey kalmadı. Yani atak yapıp 7.'liğe de fırlayabiliriz bir anda dağılıp 9.'luğa hatta 10.'luğa da düşebiliriz. Şu an bu satırları okuyan tüm insanların da bildiği üzere: "Bıçak kemiğe dayandı." Çağlar Yıldız |
| < Bu köşeye yazılan bir sonraki yazı | Bu köşeye yazılan bir önceki yazı > |
|---|