Bu yazıda bir yandan Lakers'ımızın playofflarda geldiği şu noktayı ve bundan sonra gelebileceği noktaları, diğer yandan da oyuncularımızın performanslarını naçizane değerlendirmeye çalışacağım.

Malum playoff’lara 6-0 gibi harika bir giriş yaptık. Lakers, bundan önce tarihinde 4 defa playofflara 6-0 girmiş, bunların 3'ünde şampiyonluğa ulaşırken, birinde finalde kaybetmiş. Sırf bu nokta bile bizi bundan sonrası için ümitlendirebilir.

İlk önce Denver serisinde, belki de 3 yıldır ilk turun ötesine gidemememizden ötürü, ilk maçı inanılmaz bir heyecan ve korkuyla bekledik çoğumuz (özellikle ben, Iverson-Carmelo düosundan gayet çekiniyordum). Ama daha ilk yarı bittiğinde Nuggets'ın bize rakip olamayacağını gördük ve serinin geri kalanını adeta güle oynaya seyrettik. Çekişmeli geçen tek maç olan son maçta da, Kobe son çeyrek çıkıp bir maç dahi bırakmaya tahammülü olmadığını gösterdi ve seriyi bitirdi. Utah-Houston serisinin galibini beklerken, Kobe'nin MVP olduğu haberini aldık, kendisi de şu ana kadar ödülün hakkını son derece iyi veriyor.

Utah serisinin ilk iki maçına gelecek olursak, birbirinin benzeri iki maç izledik diyebilirim. Ribaundlardaki Jazz üstünlüğü, Lakers'ın top çevirmedeki muazzam başarısı, etkili gömülü savunması, fazlaca serbest atış denemesi, oyunu izlerken sürekli daha iyi bir takım olduğunu fark ettirmesi... Bunların hepsini zaten beraberce izledik, şimdi kısa kısa oyuncu performanslarına değindikten sonra, yazının asıl amacı olan “nereye gidebiliriz”e değineceğim.

• Kobe Bryant: Most Valuable Player..

• Pau Gasol: Ribaund konusunda, ortalama 8-9 ribaundluk bir adam olduğunu anladık, kabullendik. Ancak bu playoff’larda yaptığı iki hayati şey var: Maç başına 5 asist ve 3 blok. Triangle hücum içinde pas verebilen uzunun ne kadar önemli olduğunu zaten biliyoruz, bir de bu pivot yokluğunda çemberi bu kadar iyi kollaması çok ekstra bir katkı oldu.

• Lamar Odom: Playoff’lara yaptığı iyi girişten sonra, Denver serisinin sonunda istatistik kâğıdına bakanlar Odom'dan eski günlere dönüş sinyalleri almış olabilirler, ancak bu bana göre hata olur. Şutu her daim girmese de (henüz 3'lük isabeti yok), takıma hep başka başka yönlerden katkı verdi Odom. Daha da önemlisi sahada kaybolmadı, bu takımın bir silahı gibi (yani olması gerektiği gibi) oynadı.

• Derek Fisher: Takımdaki rolünün hakkını eksiksiz veriyor şimdilik, kritik anlarda bulunmaz bir parça.

• Vladimir Radmanovic: İlk beşimizin zayıf halkası. “Ribaund sıkıntımız var, boyu uzun” falan diyerek ilk beşte çıkması için bazı sebepler arasam da, ne takımda asıl varoluş sebebini (şut) istikrarlı bir şekilde sergileyebiliyor, ne de bir ekstrası var. Phil Baba'nın kendisini kazanma çabalarına ısrarla olumsuz karşılık veriyor.

• Luke Walton: Denver serisinin sürpriz yıldızıydı. Bu performansını 2. tura şimdilik taşıyamamış olsa da, kesinlikle saç baş yoldurtmadı ve umut vermeye devam ediyor.

• Sasha 'the machine' Vujacic: Bir Phil Jackson mucizesi. Çok çalışkan bir yapısı var, ayağını kurup şuta kalkarken içim ne kadar rahat oluyor anlatamam (Utah serisi 2 maç: %64 fg, %100 3’lük, %91 s.atış; yeteri kadar açıklayıcı). Saçma dribling çabalarından playoff’larda vazgeçmiş olması onu kusursuz bir parça yapıyor.

• Jordan Farmar: Sönük playoff performansı takımın gidişinin yanında pek göze batmasa da, her halükarda Batı finalinde ona çok ihtiyacımız olacak. AYAĞA KALK ARTIK JORDY!!!

• Ronny Turiaf: Onun bu takımdaki değerini apaçık gösterebileceği durumlara henüz düşmedik, Allah düşürmesin. Ama oynarken çok faydalı.

* * *

Şimdi gelelim bundan sonrasına…

Öyle ya da böyle Utah'ı geçeceğimizden eminim. Zaten önümüzdeki iki deplasman maçının birini almak kafi olacaktır. Ancak alamasak da saha avantajı bizde ve onların da Staples'tan maç çalabileceğine pek imkân vermiyorum. Tabii serinin saha avantajı gibi uç ayrıntılarla bitmesi taraftarı değilim, takımın da bunu kovaladığını hiç sanmıyorum. Bu seriye biçtiğim ömrün maksimumu 6 maçtan fazla değil. Utah, henüz Lakers'ı Lakers yapan temel öğelere karşılık verebileceğinin sinyalini veremedi.

Batı finaline çıkarsak muhtemel rakiplerimiz belli. Açıkçası benim tercihim Hornets'ten yana. 2 uzunumuzdan (Gasol ve Bynum) biri sağlıklı olduğunda onlara neler yapabileceğimizi gösterdik. Tempoyu kontrol etmekle alakalı bir seri olacağı kanaatindeyim. Zaten “MVP deciding game” olan maçımızda, bıçağın iki yüzünü de gördük. Ne yaparak onları 30'a yatıracağımızı da, bu farkı neler yaparsak 1 çeyrek bile koruyamayacağımızı da... Bu seri olursa, kilidi de Phil Jackson olur. Diğer yandan Spurs tecrübe abidesi bir takım ve 2-0 geriye düşmüş olmaları seriyi bırakacakları anlamına gelmiyor. Artık klasikleşen Parker-Duncan pick&roll'lerini tekrar oynamaya, oyunu olabildiğince yavaşlatmaya, kısacası tekrar doğruları yapmaya başlarlarsa seriyi buradan alabilirler (yazı yayına girdiğinde serinin durumu değişmiş de olabilir). Bu durumda bir Lakers-Spurs serisi için benim favorim yok, klasiklere geçebilecek bir seri olur kanaatindeyim. Başımı ellerimin arasına alır izlerim.

Olur da finallere kalırsak, Doğu’dan Boston haricinde gelecek tüm takımlara karşı favoriyiz ve gerekeni yaparız. Boston içinse, yine muhteşem bir seri olur diyebilirim. Atlanta serisi ne kadar Boston fos çıktı gibi bir intiba uyandırsa da, ben aynı görüşte değilim. O seriden çıkardığım tek sonuç, Boston'a karşı olabildiğince hızlı oynamanın en mantıklı seçim olduğudur. Yarı sahada gerçekten çok iyi bir savunma takımı olmuşlar ve taraftarlarının da müthiş baskısıyla kendi sahalarında pek sayı yemiyorlar. Tabii her ne kadar Triangle Offense diğerlerine pek benzemese de, oyunu hızlı oynamakta yarar var. Zaten biz de bu sene bu işi çok iyi yapabileceğimizi gösterdik. Ayrıca ilk maçta LeBron'a yaptıkları eşine az rastlanır cinsten olsa da, tesadüf değildi. Sene içinde 2 maçta Kobe'den ortalama 25 yerken, bunu %32 isabetle yaptırdıklarını belirtmek lazım. İlk turda canlarına okudu diye baktığımız J. Johnson ise yüzde %41 ile 20 sayı atabilmiş. Yani yıldız dış oyuncuları savunmada başarılı olduklarını düşünüyorum. Tabii Kobe'nin bu sene gösterdiği olgunluk, onu savunulması daha zor bir oyuncu yapıyor. Sonuç olarak tahmin yürütmek için fazlasıyla zor bir seri, ama savunmamızı bir kademe yukarı çıkaramazsak Boston’u ufak bir farkla favori görüyorum. Bu kadar yazıdan sonra söyleyebileceğim, Hornets'in Spurs'ü elemesi halinde, Lakers'in bu sene en azından NBA Finali oynayacağıdır. Her halükarda da, en büyük 3 favoriden biridir. Umarım Bynum’suzluk bizi şampiyonluktan etmez ama çok zorlayacağı da kesin.

Yazımı bitirmeden önce değinmek istediğim son bir nokta var. Playoff’lar takımın dinamikleriyle oynamak için uygun bir zaman değildir, ancak Walton'ın ilk 5, Radman'ın yedek olduğu ya da en azından Radman'ın sürelerinden alınıp Walton ve Sasha'nın sürelerinin arttırıldığı maçları daha sık izlemek istiyorum. Radman, hocanın güvenine layık olamamaya devam ettikçe, Zen Master'ın da bir varyasyon yapacağına inanıyorum. Çünkü sahadaki 5 oyuncudan da katkı almadan kazanamayacağımız maçlar Cuma gecesinden itibaren başlıyor. Ha bir geri dönüş yaparsa ne ala, kişisel bir antipatim yok.

Şampiyonluk sevinciyle dolu günlerde görüşmek üzere...

Burak Alkaya (forumdan; burakkobe)